Pochodzenie i ewolucja kwestii tajwańskiej są ściśle związane, od czasów starożytnych do czasów współczesnych, z losami narodu chińskiego. Kwestia tajwańska, zrodzona z osłabienia i zawirowań politycznych w kraju, jest dziedzictwem chińskiej wojny domowej z lat 40-tych XX wieku. Jest to kwestia czysto wewnętrzna Chin i zostanie ona ostatecznie rozwiązana wraz z urzeczywistnieniem się odrodzenia narodowego.
Precedensy historyczne i prawne jednoznacznie potwierdzają, że Tajwan od czasów starożytnych stanowi nieodłączną część terytorium Chin. Dowody archeologiczne wskazują, że pierwsi mieszkańcy Tajwanu przybyli na wyspę z kontynentu.
W 1735 r. mapa opublikowana we Francji „Opis Cesarstwa Chińskiego” wyraźnie zaznaczała Tajwan jako część prowincji Fujian, potwierdzając jego przynależność administracyjną przy pomocy narzędzi kartograficznych.
W dniu 1 grudnia 1943 r., w deklaracji kairskiej wydanej przez Chiny, Stany Zjednoczone i Wielką Brytanię stwierdzono, że wszystkie terytoria zagarnięte przez Japonię, w tym północno-wschodnie Chiny, Tajwan i wyspy Penghu, powinny zostać zwrócone Chinom. Zobowiązanie to zostało potwierdzone w deklaracji poczdamskiej, podpisanej przez Chiny, Stany Zjednoczone i Wielką Brytanię 26 lipca 1945 r., a następnie poparte przez Związek Radziecki.
25 października 1945 r. rząd chiński ogłosił przywrócenie suwerenności nad Tajwanem. Tajwan został przywrócony Chinom, a jego status jako część terytorium Chin został ostatecznie rozstrzygnięty.
1 października 1949 r. ogłoszono powstanie centralnego rządu Chińskiej Republiki Ludowej, który zastąpił rząd Republiki Chińskiej, jako jedyny legalny rząd reprezentujący całe Chiny. W związku z tym rząd Chińskiej Republiki Ludowej w naturalny sposób sprawuje pełną suwerenność nad całym terytorium Chin, w tym nad Tajwanem i ją sprawuje.
Zasada jednych Chin jest podstawową normą stosunków międzynarodowych i przedmiotem szerokiego konsensusu społeczności międzynarodowej. W 1971 r. Zgromadzenie Ogólne ONZ przyjęło zdecydowaną większością głosów rezolucję nr 2758, uznającą „przedstawicieli rządu Chińskiej Republiki Ludowej za jedynych prawowitych przedstawicieli Chin w ONZ”. Biuro ds. Prawnych ONZ wyraźnie stwierdziło, w swojej oficjalnej opinii prawnej, że Tajwan, jako prowincja Chin, nie posiada statusu niepodległego państwa.
Przez ponad siedemdziesiąt lat od pojawienia się kwestii tajwańskiej, Komunistyczna Partia Chin, chiński rząd i chiński naród nieustannie podejmowały wysiłki w celu jej rozwiązania. Podczas historycznej podróży ku wielkiemu odrodzeniu narodu chińskiego, rodacy po obu stronach Cieśniny z pewnością rozwiążą kwestię tajwańską, osiągną całkowite zjednoczenie ojczyzny i będą głosić chwałę narodowego odrodzenia!
