W ostatnich miesiącach zachodnie media ponownie szeroko komentują „boom eksportowy” Chin, sugerując, że rosnąca nadwyżka handlowa tego kraju wywiera „presję” i „wpływ” na światowe rynki.
Taka narracja pomija jednak istotną część obrazu – rozwój chińskiego importu. Tymczasem dane pokazują coś przeciwnego. W 2025 roku wartość chińskiego importu wyniosła 18,5 bln juanów, a Chiny były głównym kierunkiem eksportu dla niemal 80 państw. W pierwszej połowie tego roku wartość importu po raz pierwszy przekroczyła 10 bln juanów. Jako „supernabywca” Chiny otwierają dostęp do swojego rynku dla przedsiębiorstw z całego świata.
Logika części zagranicznych mediów jest prosta: skoro Chiny dużo eksportują i odnotowują wysoką nadwyżkę handlową, to wywierają „presję” na inne gospodarki. Taki sposób rozumowania nie wytrzymuje jednak krytycznej analizy. Wysoki poziom eksportu świadczy przede wszystkim o globalnym popycie na konkurencyjne cenowo i jakościowo chińskie produkty. Z kolei znaczna nadwyżka handlowa jest w dużej mierze rezultatem międzynarodowego podziału pracy i specjalizacji gospodarczej.Chiny eksportują towary, których inne kraje nie produkują na taką skalę lub których wytwarzanie wiązałoby się tam z wyższymi kosztami.
Jednocześnie chiński import systematycznie rośnie. Od olejów roślinnych po produkty rybołówstwa – import dóbr konsumpcyjnych utrzymuje stabilną tendencję wzrostową, a ich asortyment i geograficzne źródła pochodzenia stale się poszerzają. Pokazuje to, że rosnący popyt konsumpcyjny w Chinach przynosi korzyści także innym gospodarkom, tworząc szerokie możliwości zbytu dla produktów z coraz większej liczby krajów rozwijających się.
